luns, 1 de marzo de 2021

65. PIERO MANZONI, ¿Quen ten medo o branco? CAP. 7. [PINTURA]

Piero Manzoni (Italia, 1933-1963):
É un dos artistas italianos máis controvertidos da arte europea da posguerra.
Pai da arte povera.

xoves, 25 de febreiro de 2021

ELENA COLMEIRO (1932-2021) [CERÁMICA]

 



Esta entrada, é das que nunca me gustaría ter que facer. Despedir a unha mestra, amiga, como Elena Colmeiro non me resulta nada fácil, pero a vida ten estas cousas. Falar de Elena, é falar de cerámica por suposto pero tamén é falar de xenerosidade, honestidade de rebeldía en definitiva dunha artista do seu tempo.

Ter a sorte de compartir e gozar con ela todos estes anos sempre me pareceu un luxo, a intensidade con que comunicaba as súas elucubracións, a valentía que transmitía á hora de comentar como afrontaba o seu traballo e a curiosidade e interese que prestaba ás novas propostas e xeracións, eran propias dunha mestría intemporal.

A súa obra cargada de innovación e contemporaneidade foi consumindo etapas e enriquecéndose con propostas arriscadas que ás veces como ela mesma recoñecía non entendía de momento o seu significado.

Non cabe a menor dúbida que o que Elena Colmeiro déixanos transciende da súa obra, achegando un valor esencial á cerámica mais alá do propio material.

Ata sempre Elena.


martes, 23 de febreiro de 2021

Cadernos [DEBUXO]

En anteriores entradas realizadas neste blog abordamos o apaixoante tema do caderno de debuxo e caderno de viaxe. Coñecimos os cadernos de Ecuador de Gusti. Fixemos arqueoloxía cos cadernos atopados , cadernos de guerra, cadernos dalgun recoñecido artista ou descoñecido debuxante. 

Hoxe mergullarémonos un chisco nos cadernos de ideas de ilustradores. O tema podería dar para un blog exclusivo que aborde o mundo plástico recollido nestes soportes por calquera artista, ben sexa pintor, escultor, ilustrador ou deseñador. No obradoiro de Serigrafía a mestra Alba xa realizou esta semana unha entrada deste mesmo tema titulado "O carderno de apuntes"  desde unha óptica enfocada ao traballo individual do PFI, Producto Final Integrado do alumnado, poñendo exemplos de autores tan coñecidos como Picasso, Degás, Durero, Turner...Unha delicia que vos recomendo.

Caderno de Degas

luns, 22 de febreiro de 2021

Novas Adquisicións para a Biblioteca da EMAO. 9 [BIBLIOTECA]

Esta é polo momento a última entrega dos títulos adquiridos recentemente para a noso fondo moderno especializado en arte e oficios artísticos e tradicionais. Espero que vos gusten.

 

El artista orgánico : cómo hacer pinturas, papel, pigmentos, impresiones y utensilios de arte con materiales sacados de la naturaleza / Nick Neddo ; [traducción, Jesús de Cos Pinto y Alicia Misrahi Vallès].-- Barcelona : Promopress, 2016 

Este libro naceu dunha serie de amores e paixóns. O máis importante de todos eles é o amor polo mundo no que vivimos e do que formamos parte. Outro é o amor pola arte e polo proceso creativo en xeral, e outro máis, o amor polos coñecementos prácticos da Idade de Pedra ou tecnoloxía primitiva. Cada capítulo contén unha serie de proxectos con instrucións paso a paso para realizar unha ferramenta ou material a partir de técnicas antigas. As ilustracións mostran o medio artístico empregado en cada sección do capítulo e, nalgúns casos, renden homenaxe ás especies das cales deriva o medio en cuestión.

A EMAO Retoma a súa Actividade Presencial [ADMINISTRACIÓN]

 

Ao abeiro do disposto no artigo segundo 4.2. da Orde da Consellería de Sanidade de 15 de febreiro de 2021 (DOG 15/02/2021) como consecuencia da evolución da situación epidemiolóxica derivada do COVID-19 na Comunidade Autónoma de Galicia, as clases presenciais na EMAO comezan hoxe luns, 22 de febreiro.

Lémbrovos que a Biblioteca tamén retomou os seus servizos presenciais, polo momento cun aforo reducido ao trinta por cento da capacidade máxima permitida.

venres, 19 de febreiro de 2021

Federico Antelo Granero [SERIGRAFÍA]



 

No traballo de Federico Antelo Granero a dialéctica entre deseño e experimentación, ou entre planificación e acontecemento utilizando a serigrafía artesanal, constitúe o núcleo para partir do cal se estrutura o seu proxecto. Vai configurando o deseño durante o proceso de estampaxe.

"Non é un proceso mecánico senón creativo, demorado e reflexivo, no que se van sucedendo modificacións sobre o  inicial, e que son a consecuencia da experimentación sobre o tecido. Concibido como unha peza de arte, e produto desta dinámica entre planificación e acontecemento, cada téxtil é único. Centrado no proceso de estampado artesanal, o meu laboratorio e estudo téxtil exponse como un campo de acción alternativo, e á vez complementario da miña obra pictórica, pois xera novas posibilidades estéticas derivadas do uso de técnicas propias da linguaxe téxtil, coa intención de abrir espazos de procura, diálogo e fusión entre arte e deseño. Ademais de producir as miñas propias pezas e murais téxtiles, desde o estudo traballo en colaboración con interioristas, decoradores, arquitectos e deseñadores de distintas áreas, creando pezas especialmente desenvolvidas para proxectos conxuntos."

Novas Adquisicións para a Biblioteca da EMAO. 8 [BIBLIOTECA]

Esta é penúltima entrada no blogue da serie Novas adquisicións... Na que facemos unha relación dos novos títulos incorporados ao noso fondo moderno especializado en arte y oficios artísticos y tradicionais.

 


El arte como oficio / Bruno Munari ; [versión castellana de Juan Eduardo Cirlot y Moisés Puente].-- Barcelona : Gustavo Gili, D.L. 2020

Escrito en 1966, A arte como oficio converteuse no gran ensaio clásico de entre todos os que escribiu Bruno Munari. Este libro é un valioso e singular intento por situar a importancia dos “novos produtores de formas” do mundo contemporáneo en relación coa arte e coa experiencia persoal da nosa vida cotiá.

Repleto de exemplos e referencias á nosa vida diaria, esta obra convídanos constantemente a deternos e a repensar as formas que nos rodean. Desde a visualidade das letras escritas ou debuxadas ata a versatilidade dun material como o bambú, pasando polo valor dunha culler ou uns banzos desgastados polo uso, ou o brutal contraste entre os ostentosos xogos de cubertos europeos e a modestia dos palillos xaponeses, Munari introdúcenos coa facilidade e a sinxeleza dos grandes mestres ás grandes cuestións teóricas das disciplinas do deseño e a creatividade.

O anelado en metais non férricos. [CAIM GAITA]

 O anelado en metais non férricos (latón, alpaca, prata) require de moito mais tempo, ademáis de coñecer a técnica de soldado con prata empregada en ourivería.

Imos ver un resume do proceso, dende a chapa de 0,6 milímetros ate a anela rematada.

xoves, 18 de febreiro de 2021

64. Leopoldo Novoa. ¿Quen ten medo do branco? Cap: 6. [PINTURA]

Branco monocromo:
As pinturas en relevo branco de Novoa dos anos 70 traballan coas sombras producidas polo impacto da luz na súa superficie.


Madeleine Vionnet; a arquitecta dos deseñadores e vangardista empresaria [MODA]

Estes días, no curso de Extraordinario, rematamos a teoría dos padróns con drapeados. Se buscamos na RAE a definición de drapear atopámonos coa seguinte definición.

"Colocar ou pregar os panos da vestidura, e, máis especialmente, darlles a caída conveniente" 

Xa os gregos e os romanos utilizaban estas técnicas de pregaduras para a sua indumentaria.Os escravos romanos podían botar horas pregando as togas dos patricios, e cóntase que na antiga Roma chegaron a cruzarse denuncias por desfacer os drapeados da toga dun patricio.

CERÁMICA,VIRUS E OUTRAS HERBAS [CERÁMICA]

 

O traballo de Zemer Peled examina a beleza e brutalidade do mundo natural. A súa linguaxe escultórica está formada pola contorna e as paisaxes que a rodean, e relaciónase con temas de recordos, identidade e lugar. A asociación da porcelana coa graza e refinamento e a civilización vólvese contra si mesma cando nos enfrontamos a este material noutro estado. Cando unha forma de porcelana descomponse en fragmentos, a brutalidade dos seus bordos irregulares se yuxtapone coa súa insistente fraxilidade. O material vólvese violento e fermoso, duro pero quebradizo. Cando se ve nas formacións orgánicas das estruturas de Peled, recréase un todo dos fragmentos, esta vez afastado do seu contexto orixinal de pulcritude, tradición e cultivo, pero con todo unificado por unha cohesión xeral de movemento e composición. 
As súas esculturas e instalacións consisten en miles de fragmentos de porcelana feitos a man: unha técnica que produce unha textura delicada e severa. Nalgunhas obras, as pezas de cerámica a gran escala aparecen aireadas e esponxosas,coma se o alento puidese rompelas. Noutros, os fragmentos de Peled son púas xeométricas que misteriosamente adquiren unha forma sedutora: ofrecen unha sensación de suavidade a pesar da súa aguda puxanza.
 Peled naceu e criouse en Israel. Obtivo a súa mestría no Royal College of Art (Reino Unido). Nos últimos anos, o seu traballo exhibiuse internacionalmente en lugares como Sotheby & and Saatchi Gallery (Londres), Nelson Atkins Museum of Art ( Kansas City), entre outros. Apareceu en Vogue, Ou Magazine, Elle e outras publicacións internacionais. 
O seu traballo atópase en moitas coleccións privadas de todo o mundo e en coleccións de museos como Fuller Craft Museum, The Crocker Art Museum e Frederick R Weisman Art Foundation Museum. A artista vive e traballa en Estados Unidos.





O caderno de apuntes [SERIGRAFÍA]

Como complemento ao que falamos na clase  xa dende o primeiro día do curso  Básico sobre a importancia do uso do caderno persoal para xestionar, rexistrar e organizar a información, exploraremos neste post algunhas páxinas de cadernos de artistas recoñecidos que sirvan de inspiración (sobretodo para o alumnado dos grupos de Superior e Perfeccionamento II que están a desenvolver o PFI, Proxecto Final Integrado). Comezamos a viaxe adentrándonos nun  caderno de Gaugin:

63. Alberto Burri. ¿Quen ten medo o vermello?. Cap: 5 [PINTURA].

63. Alberto Burri. ¿Quen ten medo o vermello?. Cap: 5. (PINTURA).

Alberto Burri (Città di Castello, Italia, 1915 - Niza, Francia, 1995):
Burri impúxose á escena da arte contemporánea internacional a principios dos anos cincuenta.
Licenciouse en Medicina en 1940 e, sendo médico, caeu en mans dos aliados en Túnez e enviouno ao campo de concentración de Texas, onde comezou a pintar en 1945.
O traballo de Alberto, en oposición ás formulacións da natureza decorativa da abstracción na Europa da posguerra, persegue intervencións mais radicais, que o levan a un xeito peculiar de elaborar o campo pictórico.



Novas Adquisicións para a Biblioteca da EMAO. 7 [BIBLIOTECA]

Hoxe continuamos informando dos libros recentemente adquiridos para a nosa biblioteca. Verémos algúns títulos para a especialidade de pintura.

 


David Hockney : a chronology / [edited by David Hockney and Hans Werner Holzwarth].-- Köln : Taschen, cop. 2020

Esta edición especial é un percorrido pola vida e a obra de David Hockney. Artista pop, pintor da vida moderna, paisajista, mestre da cor, explorador da imaxe e da percepción durante seis decadas, as súas obras con liñas gráficas e texto integrado durante os anos 60 en Londres; a famosa serie de piscinas, crónica do estilo de vida californiano na decada de 1970; así como penetrantes retratos e paisaxes de gran formato e cores brillantes tralo regreso ao seu Yorkshire natal. Esta obra descóbrenos ao investigador e ao artista. 

61. Leopoldo Novoa, ¿Quen ten medo o vermello?. Cap:3 [PINTURA]

Pinturas monocromas de dominante vermella nas pinturas de Leopoldo Novoa dos anos 70:
O ¨mocromatismo¨ destas pezas dos anos 70, serve para centrar a mirada no relevo e nas sombras que a luz crea no lenzo ao moverse.
Co desbordamento bidimensional, a súa pintura ten unha vida interior, adquire un sentido orgánico e animal.
O lenzo está concibido como unha topografía pola que se move a luminiscencia.
O seu aspecto cambia segundo o grao de inflexión da luz, descubrindo novas formas, perfís e poéticas da xeometría, así como innumerables tons de cor.